Dag 18 // Bryce Canyon

22 10 2010

Regen, bewolking en onweer… dat waren de vooruitzichten die ons via de diverse weer-websites gepresenteerd werden voor vandaag, de dag dat we Bryce Canyon wilden bezoeken. Toch was er een klein lichtpuntje, ‘s-ochtends en aan het begin van de middag zou het overwegend droog zijn.

We sliepen in een klein plaatsje (Torrey) op ongeveer 2:15 uur rijden van Bryce Canyon. Gisteravond waren we lekker op tijd op ons slaapadres aangekomen, waardoor we een goede nacht konden slapen en vanochtend weer vroeg op konden staan, onze wekker liep om half zeven af. Na het gebruikelijke ochtendritueel: laptopjes aan, kijken naar de reacties op de website (waarvoor nogmaals onze dank), opstaan, douchen, koffers inpakken en pleite maken, besloten we een ontbijtje te gaan scoren.

Aan de weg, voor het motel, lag een winkel waar we onze gratis bak koffie konden halen (op naam van het motel) en waar we ons ontbijt gekocht hebben. Helemaal klaar voor de rit stapten we in onze auto en reden we richting Bryce Canyon.

Onderweg reden we door kleine (western) plaatsjes en mooie uitgestrekte valleien die we niet geheel konden overzien door het dichte wolkendek dat er in hing. Wel gaf dit een schitterend gezicht en zagen we het wolkendek in de verte over de weg schuiven. Op deze weg reden wij, dus even later reden we in een dik pak mist/wolk verder. Dit hebben we zo’n 40 tot 50 mijl gedaan, waarin het zicht af en toe beter werd, we weer een klein plaatsje passeerde en het zicht weer slechter werd.

Op een gegeven moment reden we het wolkendek weer uit, dat nog steeds laag boven de grond hing. Het uitzicht was nog steeds erg mooi vanuit de auto: hier en daar grote bergen waar wolken tegenaan, of net overheen trokken. Het landschap veranderde ook weer en nu werd steeds meer duidelijk dat we in de herfst dit gedeelte van Amerika bezochten. De kleuren van de bomen veranderden van groen naar bruin, geel of oranje. Erg mooi om langs mooi gekleurde bossen te rijden.

Bryce Canyon was onze bestemming en hier kwamen we na 2,5 uur rijden aan (onderweg wat foto’s maken kost ook tijd). Voor het park stond een groot gebouw, waarin een hotel, een restaurant en een grote winkel zaten. Hier hebben we wat spullen gekocht, waaronder twee mooie t-shirts van dit Nationale Park.

Terug de auto in en na een paar minuten rijden kwamen we aan bij de ingang van het park. We werden, zoals we gewend waren, welkom geheten door een parkranger en mochten we het park in, nadat we ons abonnement hadden laten zien. Onze eerste stop was het informatiecentrum waar we even rondgelopen hebben. Een medewerker kon ons vertellen welke uitzichtpunten en trails we het beste konden doen vandaag, gezien onze tijd in het park en het slechte weer dat er aan zou komen. Tot nu toe hadden we namelijk nog geen slecht weer gehad onderweg en ook bij Bryce Canyon scheen de zon zachtjes (af en toe achter een wolk).

We besloten (op advies) één van de populairste trails te gaan lopen van het park (die tevens omschreven stond als de mooiste trail van de wereld… jaja, die Amerikanen kunnen er wat van). We reden naar het beginpunt van de trail, één van de vele uitzichtpunten over Bryce Canyon waar we eerst vol verbazing een tijdje naar het prachtige schouwspel van rotsformaties hebben staan kijken. Misschien wordt het wat vervelend om iedere keer in elk tripreport te lezen dat de uitzichten en landschappen zo ongelofelijk mooi en fantastische waren, maar ik kan het niet laten om nu weer te zeggen dat het uitzicht écht geweldig was!

We begonnen, na een reeks foto’s en filmpjes gemaakt te hebben, aan onze stevige wandeling. Volgens het informatiemateriaal dat we gekregen hebben zou deze tocht tussen de twee en drie uur duren en leidde ons rechtstreeks door de kloof heen. We waren ontzettend benieuwd naar deze wandeling die een lengte had van ongeveer vijf kilometer met een daling van 180 meter de kloof in.

Het eerste stuk liepen we langs de Bryce Canyon, met hier en daar een stop om te genieten van het uitzicht en het landschap én natuurlijk om foto’s te maken. Vervolgens kwamen we aan bij het tweede uitzichtpunt, waarna we de kloof in zouden lopen. Het was fantastisch om steeds dieper de kloof in af te dalen en langzaamaan de rotspartijen steeds groter en hoger te zien worden (omdat we deze goed konden overzien vanaf de rand).

Tussen de rotsen staan hier en daar (partijen) met bomen en in het midden van de canyon neemt de hoeveelheid rots af en de hoeveelheid boom toe, waardoor er langzaam een bos ontstaat. We zijn zo ver afgedaald de canyon in, dat we ook een stukje door het bos gelopen hebben. Maar, wat naar beneden gaat… moet uiteindelijk ook weer omhoog, waardoor ons pad niet meer alleen maar afdaalde, maar ook weer omhoog begon te lopen.

Het was geweldig om halverwege ook tussen de grote rotsen en spleten door te kunnen lopen en vanaf alle plekken de schoonheid van de Bryce Canyon te kunnen aanschouwen. Het weer zat ook ongelofelijk mee, want de zon begon steeds meer door te komen en er was steeds meer blauwe lucht zichtbaar.

Tegen het eind van de trail loopt het pad het laatste stuk in de vorm van een reeks haarspeldbochten weer terug naar het beginpunt van de wandeltocht. Dit stuk is het zwaarst van de gehele tocht, maar het resultaat is een geweldig uitzicht over de Bryce Canyon en de omliggende bergen (waarop we de sneeuw zagen liggen). Met trots kan ik zeggen dat Dennis de gehele tocht gelopen heeft, zonder klagen (en schelden). Het was best zwaar af en toe, dus complimenten mogen er best gemaakt worden.

Na de wandeling (en het maken van ongeveer 1000 foto’s) besloten we om nog een aantal uitzichtpunten in het park te bezoeken. In de verte begon het weer al minder te worden, waren er donkere luchten en regen te zien. Omdat we graag zonder regen deze punten wilden bezoeken, moesten we een beetje doorrijden (want het laatste punt lag op 14 mijl rijden van de punt waar wij ons op dat moment bevonden).

Alle uitzichtpunten gaven ons een geweldige blik over het park en de canyon. Één mooi punt hebben we naast de uitzichten nog bezocht en dat was de zogenaamde ‘Natural Bridge’. Een grote stenen boog (die we in Arches al eerder gezien hebben). Erg mooi om nog eventjes te bekijken.

De eerste druppels begonnen inmiddels te vallen, maar wij hadden gelukkig alles kunnen doen wat we graag wilden doen en wilden zien in de Bryce Canyon. Een heerlijk stuk gewandeld door de canyon zelf en van mooie vergezichten genoten op de diverse uitzichtpunten.

We besloten naar Cedar City te rijden dat op anderhalf uur rijden van het Nationaal Park ligt. Hier hebben we een Motel 6 gevonden waar we vannacht zullen slapen. Onderweg naar het motel zagen we op de snelweg nog het ontstaan van een mini-tornado die kort daarna alweer oploste in de wolk boven ons. Jammer genoeg kwam er daarna niets meer uit, maar toch leuk om het even te zien (op de foto zie je links een klein ‘slurfje’ naar beneden komen).

Morgen rijden we naar Zion National Park, dat ongeveer op een uur rijden van ons motel ligt. Na Zion zal onze trip verder gaan naar het laatste gedeelte van onze reis dat zich rondom Salt Lake City zal afspelen. Rondom is wel een groot woord, want Yellowstone National Park ligt op ruim zes uur rijden van Salt Lake City…, maar het gaat om het idee.

Zover is het nog lang niet, eerst gaan we naar Zion National Park en daarover meer in ons volgende tripreport.

[Voor de gevorderde thuisblijver… de trip is iets aangepast, waardoor we Bryce Canyon en Zion niet op één dag, maar op twee dagen hebben gepland. We wilden graag meer tijd hebben om van Zion (en van Bryce Canyon) te kunnen genieten. Verderop in de trip zullen we waarschijnlijk geen bezoek brengen aan het pretpark Lagoon in Farmington.]

Advertenties

Acties

Informatie

4 responses

22 10 2010
Hilda en Huib

Wat een prachtige foto”s weer die jullie gemaakte hebben. Al die mooie kleuren en rotsformaties. Wat een dieptes om te zien. Veel verschillende nationale parken zijn er toch in Amerika. Geen wonder dat jullie niet uitgekeken raken. Het zal wel weer saai zijn als jullie weer in Nederland zijn. Maar ja, alles heeft zijn bekoringen (zelfs Nederland).
We wachten in spanning de volgende report af. Groeten vanuit Zevenhuizen en nog veel reisplezier.

23 10 2010
Xandra

Schitterend!

23 10 2010
Marieke

Prachtig, prachtig!!! Wat moet dat een bijzonder mooie wandeling zijn geweest!!

Stoer hoor Dennis, om als roker zo’n pittige wandeling zonder mopperen te voltooien!!! En als veertiger nu natuurlijk 🙂
Met jouw been gaat alles weer goed Wilco?

24 10 2010
Evy

Hihihi, lol, Marieke!
Maar hier ook genoten van de prachtige foto’s hoor!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: